Якія будынкі Мінска гараджане любяць найбольш? Сабралі топ найпрыгажэйшых дамоў па версіі мінчукоў

Дом Ліфшыца

Фота: palasatka, 34travel.me.

Даволі шмат лайкаў сабраў наш улюбёны будынак. У некаторых крыніцах яго яшчэ называюць Домам Ліўшыца – у гонар купца Саламона Ліўшыца, які пабудаваў яго ў 1913 годзе. Больш чым за сто гадоў дом амаль не змяніўся і захаваў незвычайны фасад у стылі мадэрн: з дзвюма вежамі, каванымі балконамі, маёлікавай пліткай і спалучэннем розных фактур. Калісьці тут знаходзіліся кватэры і банкаўская кантора.

Дарэчы, прозвішча былога ўладальніка ў розных крыніцах пішуць па-рознаму – Ліўшыц і Ліфшыц. Таму сустракаюцца абодва варыянты назвы дома.

Тэатр оперы і балета

Фота: Belarusgid.com.

Сярод улюбёных будынкаў мінчукоў чакана апынуўся і Вялікі тэатр оперы і балета. Яго пачалі будаваць у 1930-х на месцы былога Траецкага рынку паводле праекта архітэктара Іосіфа Лангбарда. Першапачаткова тэатр павінен быў быць яшчэ больш маштабным і змяшчаць да 5000 гледачоў, але праект спрасцілі, каб скараціць выдаткі. Будынак адкрылі ў 1939 годзе, падчас вайны ён моцна пацярпеў, а пасля яго аднавілі – першыя спектаклі вярнуліся сюды ў 1947-м.

Архікатэдральны касцёл Імя Найсвяцейшай Панны Марыі

Фота: Ekskursii.by.

У падборку трапіў і Архікатэдральны касцёл Імя Найсвяцейшай Панны Марыі на плошчы Свабоды. Яго пабудавалі ў 1700–1710 гадах як храм пры езуіцкім кляштары, а пазней ён стаў галоўным каталіцкім касцёлам Мінска. У савецкі час будынак закрылі і перабудавалі пад Дом фізкультуры: вежы знеслі, а фасад цалкам змянілі. У 1993 годзе касцёл вярнулі каталікам, пасля чаго яму паступова аднавілі гістарычны барочны выгляд.

«Вароты Мінска»

Фота: palasatka, 34travel.me.

Яшчэ адна ўлюбёная лакацыя – «Вароты Мінска». Гэта дзве сіметрычныя вежы насупраць чыгуначнага вакзала. Іх пабудавалі ў 1947–1953 гадах паводле праекта архітэктара Барыса Рубаненкі як парадны ўезд у пасляваенны горад. На адной вежы знаходзіцца гадзіннік з цыферблатам дыяметрам 3,5 метра, на другой – герб БССР, а фасады ўпрыгожваюць скульптуры салдата, партызанкі, калгасніцы і інжынера.

«Дом пад шпілем»

Фота: Павел Марцінчык, Kp.ru.

Дом на Камуністычнай, 14, лёгка пазнаць па высокім шпілі з зоркай. Будынак з’явіўся ў 1950-х і стаў часткай жылога квартала для сем’яў вайскоўцаў. Разам са шпілем яго вышыня дасягае прыкладна 43 метраў, таму для пасляваеннага Мінска дом выглядаў сапраўдным хмарачосам. Старажылы таксама памятаюць яго дзякуючы гастраному на першым паверсе – сюды прыязджалі з усяго горада па прадукты, якія было складана знайсці ў іншых крамах.

Палац культуры прафсаюзаў

Фота: @yulya_m_v, Threads.com.

Сярод улюбёных будынкаў аказаўся і Палац культуры прафсаюзаў на Кастрычніцкай плошчы. Яго будавалі з 1949 да 1954 года, а знешне дом нагадвае антычны храм – з масіўнай каланадай і багата ўпрыгожаным франтонам. Наверсе можна разгледзець фігуры дзяўчыны са скрыпкай, хлопчыка з глобусам, рабочага, сялянкі, спартсменкі і навукоўца. Яны сімвалізуюць мастацтва, адукацыю, працу і спорт. «Практычна афінскі Парфенон», – напісаў адзін з карыстальнікаў у каментарыях.

Дом Козінай

Фота: Wikipedia.org.

Дом Козінай знаходзіцца на вуліцы Кірава, 5. Чырвонацагляны будынак узвялі ў 1890-х як даходны дом Алены Козінай, а ў 1913 годзе сюды пераехала прыватная жаночая гімназія – тады дом надбудавалі чацвёртым паверхам. Яго фасад амаль цалкам упрыгожаны ўзорамі з цэглы, таму будынак адносяць да так званага цаглянага стылю. Цяпер унутры працуе Суд Еўразійскага эканамічнага саюза.

Дом на Незалежнасці, 14

Фота: Jkhlen.by.

Сярод улюбёнцаў апынуўся і дом на праспекце Незалежнасці, 14 – шасціпавярховая сталінка 1948 года. Яе лёгка пазнаць па арачных вокнах, невялікіх балконах і цёплым персікавым фасадзе. У каментарыях гэты дом ласкава назвалі «лысым» – хутчэй за ўсё, праз адсутнасць параднага дэкору.

Чырвоны касцёл

Фота: murmurash, 34travel.me.

Чырвоны касцёл – адзін з самых пазнавальных будынкаў Мінска. Касцёл Святых Сымона і Алены пабудавалі ў 1905–1910 гадах на грошы Эдварда і Алімпіі Вайніловічаў – у памяць пра іх рана памерлых дзяцей Сымона і Алены. Народную назву ён атрымаў дзякуючы чырвонай цэгле. У савецкі час тут працавалі тэатр, кінастудыя і Дом кіно, а ў 1990 годзе будынак вярнулі каталікам.

У жніўні 2020-га падчас пратэстаў сілавікі прыкладна на гадзіну заблакіравалі ў касцёле каля ста чалавек. А ў верасні 2022 года пасля невялікага пажару ўлады закрылі храм – афіцыйна для аднаўленчых работ. Ён не працуе дагэтуль, завяршыць рэканструкцыю абяцаюць у 2027 годзе.

Дом на вуліцы Перадавой, 97

Фота: @alx_dudin, Threads.com.

«Мне часам здаецца, што там жыве сямейка Адамс або нехта з мультфільмаў», – напісала адна з карыстальніц пра незвычайны дом на Перадавой, 97. Насамрэч гэта не жылы дом, а офісны будынак, які прыдумала архітэктурная студыя Art de Vivre – цяпер тут знаходзіцца яе майстэрня. Каб фасад не выглядаў сумна, архітэктар Віктар Аўдзей злучыў у ім адразу сем стыляў – ад готыкі да мадэрну, дадаў розныя вокны, дзверы, матэрыялы і нават некалькі відаў даху. Таму будынак і нагадвае шэраг рознакаляровых домікаў з Амстэрдама.